Via taal en onderwijs verschaft de migrant zich een toegangsticket tot burgerschap en natie. Roerende eensgezindheid op alle banken valt de verkondiger van zoveel wijsheid ten deel. Maar de realiteit is eens te meer koppiger. Taalvirtuositeit is geen typisch Vlaamse trekje. Media spuien onbeschaamd taalvarianten op de argeloze kijker en luisteraar af. Zelfs onthaalbureaus verheffen taalvarianten tot leerstof voor de aspirant-Vlaming. Wie in Vlaanderen Nederlands wil spreken, voelt zich trouwens meermaals onbegrepen.
Het veel geplaagde Vlaamse onderwijs kampt met een stijgende instroom van kinderen die thuis geen Nederlands spreken. Taalachterstand vertaalt zich vervolgens snel in schoolachterstand en sociaal etnische segregatie.
Draagt het huidige onderwijssysteem in die context bij tot een gezamenlijk doorleefd burgerschap (tot ‘integratie’) of legt het precies de basis voor de getto’s van de toekomst, voor een burgerschap met vele snelheden?
Deze derde lezing onderzoekt mogelijkheden en beperkingen van het onderwijssysteem.

Centrale gastspreker
Christiane Timmerman is verbonden aan het Centrum voor Migratie en Interculturele Studies van de Universiteit Antwerpen. Zij verricht onder meer onderzoek naar integratieprocessen bij verschillende groepen in het onderwijs.

Gespreksgasten
Metin Özbel, directeur Lucernacollege
Piet Van Avermaet – directeur Steunpunt Gelijke Onderwijskansen