Cineasten maken vaak gebruik van uitgebreide tafelsscenes omdat ze zo veel dramatische mogelijkheden bieden. Voeding kan ons iets vertellen over de stijl en de voorkeuren van de personages of over de verhoudingen binnen de groep. Of om het met de woorden van Peter Greenaway te zeggen : "Food is a very good way to critique the people who eat it. Today''''''''''''''''s dining critiques a society where consumerism has run riot ..." Omdat maaltijden normaal gezien een vrolijk of gezellig verloop hebben, worden ze vaak gebruik als vertrekpunt voor een conflictsituatie. Wanneer een (feest)maal wordt verstoord of ontaardt in een ruzie wordt dat des te schokkender. Denk maar aan Festen van Thomas Winterbergs uit 1998.
In de reeks Focus on Food willen we de verschillende kanten van het voedingsprobleem belichten. Met een paar fictiefilms laten we verschillende invalshoeken zien van hoe het Westen met deze materie omgaat. Met de documentaires willen we eerder focussen op de wanverhoudingen tussen Noord en Zuid en terzelfdertijd op de  ontwrichtende werking die het globalisme uitoefent op onze voedselketen.