Sinds een paar eeuwen is Europa de bakermat van het concept natiestaat: de staat georganiseerd op basis van een homogene etnisch culturele natie. Staten die zich niet zo organiseerden, kregen af te rekenen met separatistische bewegingen (Basken, Catalanen, Vlamingen, Ieren, Schotten, e.a.) die op de een of andere manier onder controle gehouden moesten worden. Ook het socialistische experiment in Oost-Europa, kon het denken in termen van natiestaten niet doen vergeten. Na de val van deze regimes dook het ook daar met hernieuwde kracht op, zoals in gewezen Joegoslavië en Tjecheslowakije.
Maar ondertussen is vooral West-Europa tijdens de laatste halve eeuw een belangrijk immigratiegebied geworden. Grote groepen immigranten die geen etnisch culturele band met de Europese naties hebben, kwamen er zich vestigen. Door de moderne technologie en transportmiddelen kunnen deze migranten bovendien een levendige band met het land van herkomst in stand houden.
Hoe moet het dan verder met de natiestaat als zich op zijn grondgebied diverse andere etnisch culturele gemeenschappen vestigen? Het project Europese Unie lijkt (nog) te zwak als vervangend bindend element voor al deze diversiteit. Maar wat kan dan wel het nieuwe cement worden?
(een uitgebreide discussietekst is hier te vinden.)

Vijf lezingen/gesprekken lang verkennen de Integratiedienst en De Centrale dit vraagstuk dat meer dan ooit in vele vormen en gedaanten (integratie, inburgering, islamdebat…) de publiek opinie beroert. Elke aflevering staat voor een andere thematische invalshoek. Een centrale gastspreker geeft telkens de voorzet en gaat daarover in gesprek met twee of drie andere gasten.

VRT-journalist Werner Trio (Klara) leidt alle gesprekken in goede banen.

Co-organisiatie De Centrale & Integratiedienst Gent